100 dagen

Kwaliteit!

2012-03-03T11:58:00.000+01:00

Dat kwaliteit zich niet altijd in cijfers en staafdiagrammen laat meten, bewijzen onze leerlingen deze week.
De week na de carnavalsvakantie was een aaneenschakeling van kwaliteitsmomenten die je als rector toch wel laten glimmen van trots.

Maandag mochten we Kamerlid Jack Biskop verwelkomen in klas v5a. Hij kwam een gastles geven. Hij ging met onze leerlingen in op het werk in de Tweede Kamer en twitterde na afloop tevreden: “Fantastische klas op Jeroen Bosch College in Den Bosch. Vwo5 met goede basiskennis over wetgeving. Veel vragen over werk in Tweede Kamer.”

Zijn verdere ervaringen op het JBC kun je lezen op de website van het CDA.

Dat onze leerlingen nu al politiek bewust zijn bewijzen ook Wouter Groenink en Caïne Roland die op woensdag voor het vak maatschappijleer Alexander Pechtold in Den Haag hebben geïnterviewd. Pechtold vond de vragen die ze hem via de mail stelden zo interessant dat hij ze niet via de mail maar graag persoonlijk wil beantwoorden.

Woensdagavond mocht ik jurylid zijn tijdens de eerste profielwerkstukavond havo. Een avond waarop onze havoleerlingen aan ouders, mede-leerlingen, docenten en andere belangstellenden hun onderzoeksresultaten presenteerden die ze in hun profielwerkstuk hebben weergegeven. Ik mocht getuige zijn van een auto die door spraak werd bestuurd; ik heb geleerd wat ingame advertising is; ik heb me laten voorlichten over het relatief jonge onderzoeksgebied de epigenetica en ik weet nu dat docentschap het mooiste beroep is dat er bestaat!

Deze week neemt een groep van 8 leerlingen deel aan ISLI, het International Student Leadership Institute. Dit instituut organiseert jaarlijks in samenwerking met het Mershon Center van de Ohio State University een seminar van een week in Oberwesel am Rhein, Duitsland. Op hun blog vertellen ze hun ervaringen en de beleidend docent heeft me halverwege de week al laten weten dat "onze leerlingen een bijzonder gedreven groep [is] die betrokken is bij alles wat er hier gebeurt en georganiseerd wordt. Ze zijn zonder uitzondering zeer enthousiast en hopelijk klinkt dat voldoende door in de dagelijkse weblog die ze om beurten verzorgen." Kortom, ook weer een groep om trots op te zijn!

Gisterenavond was ik getuige van een fantastische muziek- en presentatieavond. Leerlingen uit alle klassenlagen traden op en lieten hun talenten horen. Ik was onder de indruk van zoveel jong muzikaal talent! Een geweldig initiatief, dat inmiddels met als voorganger van het Für Elise concours een traditie is van bijna 30 jaar!

Vanmorgen was ik even aanwezig bij de technasiumsnuffeldag. Een klas vol basisschoolleerlingen werd uitgedaagd om een oplossing te vinden voor een probleem dat opdrachtgever en technator Rob Verhoeven hen voorlegde: hoe red je jezelf uit een brandend flatgebouw? Na een korte probleemschets en instructie gingen de 5 groepen uiteen om met elkaar te brainstormen, discussiëren, berekenen, schetsen en knutselen. Er komen vast en zeker verrassende oplossingen naar voren, want ook bij deze groep zag ik in korte tijd al aanstormend talent.

Zomaar een week op het Jeroen Bosch College. Onze school bruist en leeft. Onze school laat op vele terreinen kwaliteiten zien.
Laat daar de inspectie maar eens om komen!

Open Dag

2012-01-28T20:59:00.000+01:00

Mijn eerste Open Dag op het Jeroen Bosch College zit erop. Afgelopen nacht heb ik slecht geslapen. Zouden de mensen de weg nog wel weten naar onze fijne school? Zou het technasiumlokaal (de R&D ruimte) wel op tijd klaar zijn?

Op beide vragen heb ik vandaag een 'ja' als antwoord gekregen. Het was een gezellige drukte. We hebben heel goede feedback gehad en Joey is een geweldige ambassadeur op het Jeugdjournaal geweest.
Alle medewerkers, leerlingen en ouders hartelijk bedankt voor jullie enthousiasme.

Veranderingen

2012-01-22T15:20:00.000+01:00

Een gebouw
Afgelopen week hebben we aan onze leerlingen en ouders gecommuniceerd dat de afdelingen van het Jeroen Bosch College vanaf volgend jaar weer verenigd zullen zijn in het hoofdgebouw aan de Rompertsebaan. We zijn erg blij dat we weer 1 gemeenschap gaan vormen. Voor ons onderwijs is dit beter, maar ook voor de samenwerking en voor het JBC-gevoel.
Hoewel er enkele jaren geleden veel kritiek is geweest op het verplaatsen van de vmbo-afdeling naar de Hervensebaan, is gebleken dat onze leerlingen zich daar door de kleinschaligheid en de persoonlijke aandacht erg prettig hebben gevoeld. Deze persoonlijke aandacht blijven we natuurlijk ook op de Rompertsebaan bieden. We waren erg blij met de uitslag van de Veiligheidsmonitor enkele weken geleden, waarin duidelijk werd dat het veiligheidsgevoel van onze leerlingen tot 10% hoger ligt dan het gemiddelde. Op de vragen over veiligheid (in de klas/in de school/op schoolterrein/op de weg naar school) gaven meer leerlingen dan gemiddeld als antwoord zich veilig te voelen. De zorg en persoonlijke aandacht die we onze leerlingen bieden, werpt ook hier duidelijk vruchten af.

50 minuten
Behalve de terugkeer van de vmbo-afdeling ligt er nog een andere belangrijke wijziging in het verschiet. Vanaf volgend schooljaar bieden we weer lessen van 50 minuten aan. Enkele jaren geleden hebben we de overstap naar het 60-minuten rooster gemaakt. Het is ons niet gelukt om het beoogde resultaat daaruit te halen. We hebben geevalueerd en gediscussieerd en de conclusie getrokken dat we op dit moment het beste vanuit de basis een kwaliteitsimpuls kunnen geven. In de nieuwe lessentabel, waarmee we de komende weken aan de slag gaan, zullen we ook de nodige aandacht en ruimte geven aan de kernvakken Nederlands, Engels en wiskunde.

R&D ruimte
De komende week wordt de laatste hand aan onze nieuwe R&D ruimte gelegd. Tijdens de Open Dag van 28 januari is het mogelijk om deze hypermoderne ruimte te bewonderen waarin onze technasium-leerlingen alle mogelijkheden tot research en development hebben.
Ondanks het feit dat we in financieel zwaar weer zitten, moeten we blijven investeren in ons onderwijs. Dit doen we door te versterken waar we goed en uniek in zijn: het technasiumonderwijs. Met de nieuwe ruimte krijgt het technasium nieuwe energie en nieuw elan. Voor de leerling anno 2012 is het een openbaring en tegelijkertijd een feest om in deze ruimte te mogen ontdekken, ontwerpen en onderzoeken.

U bent allen van harte uitgenodigd om zaterdag 28 januari tussen 10u00 en 15u00 het JBC te komen ontdekken!

Vertrouwen

2012-01-13T09:04:00.001+01:00

Als je snel je vertrouwen in de mens wilt verliezen, moet je afspraken maken met journalisten. Tot de Kerstvakantie heb ik interviews afgehouden; ik wilde de school eerst goed kennen, zien waar de problemen liggen, maar vooral ook zien waar de kracht van de school ligt, opdat ik meer over JBC kon vertellen.
De 100ste dag ging vorige week geruisloos voorbij; de eerste week erna kwam door berichtgeving in de krant met alle hevigheid binnen.

In de vakantie maakte ik een afspraak met de journalist. Wat een interview zou worden met als insteek een kennismaking met de nieuwe rector van het JBC "zodat er tegen de open dag ook eens iets positiefs in de krant zou komen", is verworden tot 'trompetterjournalistiek' zoals in een van de reacties onder het online stuk te lezen valt.

Ja, we zitten in financieel zwaar weer door de grote terugval van het aantal leerlingen, ja de resultaten laten de laatste tijd te wensen over, daar zijn we open over en daar zijn we hard mee bezig. Maar dat is geen nieuws!

Wat heb ik ook verteld? Waar moet ik beginnen?

Dat ik na drie maanden al zo trots ben op deze school, op mijn school, omdat ik de kwaliteit en betrokkenheid zie van de mensen, omdat er een warme sfeer hangt met veel aandacht en zorg voor de leerling.
Ik heb verteld hoe trots ik ben op onze nieuwe leerlingenraad, die in korte tijd opgericht is en in de vakantie de eerste notulen opstuurde die getuigen van een kwalitatief inhoudelijk goede start. Ik heb verteld hoe hard we werken aan de kwaliteit, door o.a. met vakwerkplannen aan de slag te gaan. Ik heb verteld over het concept technasium, over het vak O&O, over hoe leerlingen die daarin geinteresseerd zijn vanaf volgende maand hun lessen krijgen in onze mooie nieuwe R&D-(Research en Development)ruimte. Ik heb hem zelfs de ruimte laten zien, want ook daar ben ik trots op.
Ik heb hem verteld hoe belangrijk ik communicatie vind, dat we daar al flinke slagen in hebben gemaakt; dat ik ouderbetrokkenheid belangrijk vind, en daarom gestart ben met het oprichten van klankbordgroepen voor ouders. Ik heb verteld hoe we druk bezig zijn met evaluaties, onder andere over het 60-minuten rooster.
Ik heb verteld over de terugkeer van de vmbot-afdeling naar de Rompertsebaan, over hoe we volgend schooljaar weer 1 school zijn.

Wat is nou het nieuws?
Mijn nieuws is in ieder geval dat ik vertrouwen heb in de toekomst van het Jeroen Bosch College. En dat vertrouwen wordt alleen maar gesterkt door alle mails, alle reacties onder het online artikel, alle telefoontjes van mensen die dit gevoel met me delen.
Veel dank daarvoor.

Ontdek het JBC op onze Open dag op zaterdag 28 januari en herontdek onze school als juiste keuze voor uw zoon/dochter. U bent samen met uw kinderen van harte welkom.

Fijne feestdagen!

2011-12-23T17:51:00.000+01:00

De laatste dag van het jaar zit erop. De leerlingen hebben samen met hun mentor de ochtend in kerstsfeer doorgebracht. Samen gevierd en gegeten.
We hebben afscheid genomen van enkele collega's die de school gaan verlaten, en we hebben kort teruggeblikt op de afgelopen tijd.
Na de vakantie hoop ik iedereen in goede gezondheid terug te zien om weer met opgestroopte mouwen aan de slag te kunnen.
Ik wens iedereen die betrokken is bij het Jeroen Bosch College fijne feestdagen en alle goeds voor 2012!

Klankbordgroepen

2011-12-11T14:39:00.000+01:00

Het JBC heeft een goed functionerende en kritische ouderraad en onlangs is een begin gemaakt met de oprichting van een leerlingenraad. In deze beide raden hebben ouders en leerlingen zitting die als belangenvertegenwoordigers voor hun achterban optreden.
Ik berichtte al eerder dat het JBC een start wil gaan maken met klankbordgroepen van ouders en leerlingen. Ouders en leerlingen die hierin zitting hebben, treden niet op als belangenvertegenwoordigers, maar nemen deel op persoonlijke titel. Bespreekpunten van de bijeenkomsten kunnen zowel door ouders, leerlingen als door de schoolleiding ingebracht worden. Het is de bedoeling dat deze groepen structureel bij elkaar gaan komen onder leiding van de afdelingsleiders o.a. om de resultaten te bespreken en te beschouwen, te reageren op ontwikkelingen en informatie uit te wisselen. Ouders die belangstelling hebben kunnen zich bij een van de afdelingsleiders aanmelden.
Een van de afdelingsleiders heeft al een begin gemaakt met klankbordgroepen van leerlingen. Vorige week kreeg hij een terugkoppeling op papier van de klankbordgroep klas 2. Schetsen met verbetervoorstellen voor de kantine; schetsen van nieuwe prullenbakken "vast aan de muur en een opvangnetje dat het leuk en schoon blijft om je afval weg te gooien" en een voorstel voor een menu van de catering, waarin de maandag uitgeroepen wordt tot pizzadag.
Alle potloodschetsen zijn hem in een grote envelop overhandigd, met als afzender: "Kladbordgroep 2e klas".
Ik denk dat de potloodschetsen nog uitgewerkt gaan worden op de pc, maar we gaan deze 'kladsuggesties' op papier toch maar vast serieus nemen!

Een down en een up

2011-12-02T19:32:00.000+01:00

Sommige weken hebben ups en downs. Dit was er zo een. De mooie performance van Loren is een up, en daar wilde ik graag mee beginnen, vooral luisteren!

Een school voor voortgezet onderwijs staat midden in de maatschappij en is er ook een afspiegeling van. Alles wat er in de maatschappij aan interacties plaatsvindt is ons dan ook niet vreemd. Hoe zeer je ook je best doet als schoolgemeenschap, er gebeurt wel eens iets wat je niet in de hand hebt en wat je liever niet zou zien gebeuren.
Deze week werd de school opgeschrikt door een paar gevallen van internetpesten. Een fenomeen dat helaas nog veel te vaak voorkomt en dat moeilijk te voorkomen is, omdat kinderen veel en makkelijk toegang hebben tot het internet. Het is voor een school ook niet te controleren wat kinderen buiten de schoolmuren en schooltijden doen. Daarom is het ook zo belangrijk dat we als school samen met ouders de strijd aanbinden tegen deze vorm van pesten en terreur.
Minister Marja van Bijsterveldt heeft deze week in een brief aan de Kamer haar visie gegeven op de betrokkenheid van ouders bij de scholing van kinderen. Wat mij betreft is het belang daarvan deze week wederom aangetoond. Zonder ouders kunnen wij als school dit gedrag niet bannen. Ouders en school hebben een gezamenlijke verantwoordelijkheid en moeten daarin samen optrekken.
JBC heeft het voornemen om op zeer korte termijn een start te maken met klankbordgroepen van ouders, waarin we met ouders in gesprek willen gaan over onze leerlingen, hun kinderen en over ons onderwijs. Ouders die belangstelling hiervoor hebben, kunnen dit kenbaar maken bij een van de afdelingsleiders.
Gelukkig hebben we een goed team dat onmiddellijk met de kwestie aan de slag is gegaan.

Maar, geen down zonder up!
Wij zijn als scholengemeenschap heel trots op Loren! Loren was bij De Wereld Draait Door en wij willen graag dat ze de Nederlandse Birdy wordt. Stem dus allemaal op Loren en volg deze link.

Ik ben toch zeker Sinterklaas niet.

2011-11-23T20:24:00.000+01:00

In de dagen voorafgaand aan 5 december kun je onverwacht voor verrassingen komen te staan. Zo kwam ik gisteren op mijn kamer en trof er een groot aantal schoenen aan met daarin een gedicht dat vroeg om een bijdrage voor de activiteit 'Battle of the Graves', een literaire avond over epitafen die volgende week gepland staat.
Een ludieke actie van 6vwo-leerlingen. Vorige week kreeg ik dezelfde vraag voorgelegd van een van de docenten. Een van de minder leuke kanten aan mijn baan is dat ik streng moet zijn als het om geld gaat. Natuurlijk is het vervelend om nee te moeten zeggen, zeker wanneer je een groot voorstander bent van activiteiten zals deze.
Begin deze maand publiceerde Deloitte een rapport dat duidelijk maakte dat financiële situatie van scholen in de afgelopen jaren aanzienlijk verslechterd is. Steeds meer scholen voor voortgezet onderwijs sluiten het jaar af met een negatief resultaat. Door de aangekondigde bezuinigingen van de overheid zal hier in de komende jaren geen verandering in komen.
Ook op het JBC moeten we streng op de uitgaven letten. En hoe vervelend ook, dat betekent dat ik nog heel vaak nee zal moeten zeggen. Gelukkig voor 6vwo had ik nog ergens een 'Zwart Pietje'.

Een vangnet van informatie

2011-11-17T20:15:00.000+01:00

Als je nieuw in een organisatie komt in een groot, onbekend gebouw, met 133 onbekende personeelsleden en 1409 onbekende leerlingen; met onbekende regels, onbekende waarden, normen en merites, dan duurt het even voordat je je op een vertrouwde manier kunt bewegen en kunt schakelen tussen alles wat je tegenkomt.
Langzaamaan worden de gezichten vertrouwd, leer ik de verhalen erachter kennen en begrijp ik de geldende waarden en normen. Elke nieuwe informatiebron maakt een knooppuntje in mijn brein. Elk knooppuntje in mijn brein wordt met een draadje verbonden aan het volgende knooppuntje waardoor een net ontstaat waarin ik nieuwe informatie weer kan opvangen en vasthouden. Hoe meer knooppuntjes, hoe dichter het vangnet en hoe makkelijker zich de nieuwe informatie nestelt.
Ik ben nu op een punt aanbeland dat nieuwe informatie op het juiste plekje in mijn brein blijft hangen. Alsof ik een drempel over ben en me makkelijker beweeg.
Zo moet het voor leerlingen zijn die bij elk vak dat ze volgen nieuwe knooppuntjes maken om nieuwe informatie op te kunnen vangen.
Inmiddels heb ik heel veel gesprekken gevoerd. Met collega's, leerlingen en vele externe contacten. Mijn beeld begint al aardig compleet te worden en dat is precies wat ik nodig heb. Een compleet beeld van het JBC om met het juiste perspectief en de juiste visie de koers te bepalen die we gaan varen.

JBC bridgebokaal

2011-11-10T21:09:00.000+01:00

Al in mijn eerste week op school kwam uit dat ik een bridgeliefhebber ben. Helaas heb ik de laatste jaren geen tijd meer om aan de wedstrijdtafel mijn denk- en communicatievermogen, logisch redeneren, kansberekening, biedkracht en conventies te trainen. Daar heb ik een andere arena voor gevonden.
Ik was aangenaam verrast toen in die eerste week een uitnodiging kwam van enkele collega's die elk jaar een bridgedrive organiseren voor (oud-)collega's van het JBC.
Natuurlijk ben ik van de partij! En ik snorde mijn oude conventiekaart weer op. Gelukkig was mijn bridgepartner van weleer ook bereid om met mij de strijd aan te gaan voor de JBC bridgebokaal.
Gisterenavond was het zover. In de eerste ronde was voor ons een stilzit gepland, want het was haasten geblazen om na een etentje met oud-collega's op tijd weer op school aanwezig te zijn. Ik sloop naar binnen om de bridgers niet te storen, maar maakte toch een luidruchtige entree doordat ik vergat het alarm van mijn kamer af te halen....tsja, aan sommige dingen moet ik nog wennen.
Het was niet alleen een plezierige bridgeavond met gezellige tegenstanders, het was ook leuk om een aantal oud-gedienden van het JBC te ontmoeten en te spreken. Ze praten graag over hun school en ik luister graag naar hun verhalen, want ook die maken mijn beeld weer een stuk completer. Op een van mijn vorige blogs reageerde een ouder met de opmerking om ook eens in het verleden te duiken. Gisterenavond heb ik in ieder geval die kans gegrepen.
Op de foto is te zien dat bridge toch wel een heel serieuze aangelegenheid is.
Helaas hebben we de bokaal niet gewonnen (Marian en Carel gefeliciteerd!) en met slechts net boven de 50% moet ik toch concluderen dat er veel roest op de bridgecompetenties zit.

Stoelen

2011-11-04T19:56:00.000+01:00

De week eindigt met stoelen.
Volgende week start de eerste compoweek. Dat betekent altijd weer dat er veel geregeld moet worden. Roosters, surveillanten en locaties. Ook de gymzalen worden ingezet voor proefwerken, en dan met name voor proefwerken die langer dan 1 lesuur duren.
Speciaal voor examens en toetsen heeft de school enige tijd geleden klapstoelen aangeschaft.

Gisterenavond ontving ik een mail van Matthijs uit 6vwo. Ik heb de eer gehad al vaker met Matthijs gesproken te hebben, hij is namelijk een van de leerlingen die in de MR zitting heeft en die al goed werk heeft verricht met de oprichting van de nieuwe LeerlingenRaad.

Matthijs liet me weten dat de klapstoelen niet geschikt zijn om 2 of 3 lesuren op te werken. Hij sprak zijn zorg uit over de leerlingen die nu (en straks bij het eindexamen) lange tijd op die stoelen moeten zitten en vroeg me of het mogelijk zou zijn om lokalenstoelen in de gymzalen te plaatsen.
Ik heb zijn vraag meteen doorgespeeld naar de facilitair manager.

Vandaag heeft Matthijs met de facilitair manager een gesprek gehad. Helaas is het organisatorisch niet mogelijk (tijdgebrek, mankracht tekort) om zijn wens in te willigen. Echter Matthijs, zoals het een goed leerlingvertegenwoordiger betaamt, laat het er niet bij zitten.
Vanavond kreeg ik een mail waarin hij opnieuw zijn verzoek doet, compleet met plan van aanpak waarbij leerlingen worden ingezet en compleet met een voorstel voor een enquête waarin de leerlingen bevraagd gaan worden naar het zitcomfort. De JBC-leerlingen mogen blij zijn met iemand die zo goed voor hun belangen opkomt.

Matthijs, maandagochtend bespreken we het in het schoolleidingsoverleg, en ik bied je hierbij aan om de enquête op mijn blog te plaatsen!

(Bèta) excellent

2011-11-03T20:17:00.001+01:00

Vorig jaar heeft mijn voorganger het initiatief genomen om JBC aan te melden voor het Bèta Excellent programma waarvoor een behoorlijke subsidiemogelijkheid bestond. Begin dit schooljaar hebben we te horen gekregen dat onze school deel mag nemen. In september is het Platform Bèta Techniek begonnen met startgesprekken met de 250 deelnemende scholen. Al snel bleek uit de informatie van de scholen dat het interessant genoeg was om de aanvankelijke Bèta insteek te verbreden en er de aandachtspunten van het Ministerie aan toe te voegen.
Zo kon het gebeuren dat Rob Verhoeven (technator) en ik vanmiddag een interessant startgesprek voor het JBC hadden over de thema's Bèta, excellent, opbrengstgericht werken, taal- en rekenbeleid en professionaliseren.
Deze thema's zijn benoemd in het Actieplan Beter Presteren en krijgen daardoor ook meer aandacht.

Leuk om te horen was dat onze 20% beste leerlingen op havo met hun gemiddelde in het 72e percentiel zitten! (Slechts 28% van de scholen in Nederland presteert beter.) Op vwo kunnen we nog wel wat winst boeken, daar halen we het 20e percentiel. Maar daar werken we momenteel hard aan.

Alle deelnemende scholen dragen binnen de vijf thema's enkele bouwstenen aan waaraan ze gaan werken. Bouwstenen waarvoor ze bij andere scholen expertise gaan halen of waarvoor ze naar andere scholen brengen omdat ze zelf de expertise hebben.
De bouwstenen die we samen met de gesprekspartners van Platform Bèta Techniek voor het JBC hebben benoemd zijn het opbrengstgericht werken en het JBOS. Wat betreft het eerste gaan we halen en wat betreft het tweede hebben we veel te brengen.

JBOS staat voor Jeroen Bosch OpleidingsSchool. Het is een uniek concept dat ik nog bij geen andere school heb gezien. Het JBOS staat voor professionaliseren van docenten door docenten. Op het JBC is dat op een goede manier vormgegeven. Van een uitgebreid introductieprogramma voor nieuwe collega's tot intervisie en collegiale consultatie voor alle collega's. Bij elkaar in de les gaan kijken en leren geven van en omgaan met feedback na dit lesbezoek. Coaching, training; kortom: professionalisering.

Aan het einde van het gesprek waren de gesprekspartners na hun spervuur van vragen goed op de hoogte van het onderwijs op het JBC en gaven ze nog enkele tips.
Het deed me deugd dat het gesprek afgesloten werd met de volgende opmerking: "Breng je sterke punten naar buiten, want die zijn er! JBOS, technasium die ook voor havo-leerlingen open staat, de zorgstructuur en het gymnasium."

Dus bij dezen, naar buiten ermee!

Balans

2011-11-01T22:49:00.000+01:00

Vandaag is het 1 november, ik ben precies een maand in dienst als rector van het Jeroen Bosch College. Tijd om even kort de balans op te maken.
De afgelopen weken heb ik me meerdere keren de volgende vraag gesteld: Hoe komt het dat het JBC zo veel rode cijfers heeft, ondanks de inspanningen en het enthousiasme van velen terwijl ons doel effectief onderwijs in een affectieve omgeving is? Een richtinggevende vraag die ik geleerd heb te stellen bij het zogenaamde systeemdenken. Ik zie zo veel problemen op het JBC en ik zie zo veel betrokken mensen hard werken. Daarin is geen balans te vinden...
We beginnen langzamerhand rode draden te zien die onthullen dat de deelproblemen niet onafhankelijk van elkaar ontstaan en dus ook niet onafhankelijk van elkaar opgelost kunnen worden. Soms bestaat de neiging daartoe, omdat je bij acute deelproblemen ad hoc moet handelen en snelle beslissingen moet nemen, maar we moeten niet uit het oog verliezen dat we alle problemen in een samenhangend beeld moeten schetsen om tot een structurele oplossing te komen. En dat is het lastigste deel.
Er zijn momenten waarop ik somber gestemd ben en me afvraag hoe ik de hefboom vind die een structurele oplossing tot stand kan brengen. Gelukkig vind ik hier wel een balans, want er zijn ook momenten dat ik trots ben op het JBC en met een goed gevoel naar huis rijd. Zo'n moment had ik vanavond toen ik na de OuderRaadvergadering huiswaarts keerde en de dag overdacht: Een bezoek aan de Hervensebaan voor de opening van het Open Leer Centrum. Een prachtig kunstwerk van een leerling (Jasper) mogen onthullen, mijn eerste officiële handeling. Een uitleg van Jorn tegoed, die begonnen was me het een en ander te vertellen over het vak technologie, helaas had ik een afspraak en moest ik halsoverkop weg, maar de belofte voor een vervolg staat! Een gesprek met leerlingen die zich vol enthousiasme op de oprichting van de LeerlingenRaad hebben geworpen. Kennismakingsgesprekken met drie collega's, gesprekken waarvan ik de laatste weken erg heb genoten. En de avond afgesloten met de vergadering van de OuderRaad, een groep zeer betrokken ouders, die meedenken, meevoelen en meedoen.
Kortom, ik heb er nog steeds vertrouwen in dat we het JBC weer in balans krijgen.

Een goed idee!

2011-10-21T20:02:00.000+02:00

Vanmiddag liepen Anouk en Jesca, twee leerlingen uit havo 5, bij me naar binnen om me een idee voor te leggen. Ze zouden het leuk vinden als we dit schooljaar met alle eind-examenkandidaten konden afsluiten met een eindexamengala; hoe zou de schoolleiding daarover denken?
De dames hadden kennelijk goed over hun idee, dat voor hen al een plan was, nagedacht want mij werd in geuren en kleuren uit de doeken gedaan hoe ze het zich voorstelden. Ik kon niet anders dan ook enthousiast worden bij het horen van hun plannen. Ze hebben me beloofd het plan helemaal op papier te zetten, compleet met personele behoefte en begroting. Jong geleerd is oud gedaan! Daarna zal ik het met de schoolleiding gaan bespreken.
Nog even doorgepraat over hun plannen na JBC. Beide leerlingen hebben de keuze gemaakt voor de lerarenopleiding. Hun ervaringen op onze school zijn zo goed dat ze er eigenlijk niet weg willen! Nou, dan kom je volgend jaar toch gewoon terug als stagiaire? Mensen met goede ideeën zijn altijd welkom.
De week is afgesloten met een gezellige herfstborrel met het personeel. De vakantie kan beginnen. Tot 31 oktober.

De Reddingsmachines van het JBC

2011-10-19T22:21:00.000+02:00

Na een inspirerende tweedaagse conferentie van OMO-rectoren in Antwerpen waarbij beroepswaarden, kwaliteit en ouderparticipatie op het programma stonden, reed ik door naar Den Bosch waar vanavond de presentaties plaatsvonden van de eersteklas Technasiumleerlingen. Aan dit project hebben de leerlingen vanaf het begin van het schooljaar gewerkt in kleine groepjes. Vanavond presenteerden ze aan opdrachtgevers, ouders en andere belangstellenden.
De opdrachtgevers waren Techxpierence en het Stedelijk Museum in Den Bosch. De opdracht aan de leerlingen was om in het kunst- en techniekproject de Reddingsmachine een machine te ontwerpen die iets of iemand kan redden. Wat er gered moet worden en waarom was helemaal aan de leerlingen. Een leuke opdracht waarbij creativiteit en techniek hand in hand moesten gaan.
De leerlingen hebben nagedacht over wat ze willen redden, hoe ze het willen redden en waarmee ze het willen redden. Een mooie startopdracht voor het eerste project O&O (onderzoek en ontwerp) op het technasium.
We hebben 8 presentaties in twee groepen voorbij zien komen. Presentaties waarin excellentie en creativiteit van leerlingen gekoppeld werden aan hun ondernemerschap. In de presentatie moest het product natuurlijk 'verkocht' worden.
De opdracht leverde verrassende, innovatieve producten op, die je zo naar 'Het beste idee van Nederland' zou kunnen insturen.
Wat denk je van een Schaapomdraaier? Nooit geweten dat een schaap dat op zijn rug ligt zichzelf niet kan omdraaien. Om het schaap te redden heb je dus een slimme uitvinding nodig! Nog meer dieren moeten gered worden; wat denk je van een Nettensnijder, een reddingsmachine voor vissen. Maar ook mensen kunnen soms een reddingsmachine gebruiken, vooral als ze 'aan het verdrinken zijn in de buurt van de kust', dan komt een Flypad goed van pas. De winnaars van de eerste ronde hadden een slimme uitvinding voor alle vergeetachtige leerlingen van het JBC: de Anti-boekenvergeetnator. Een reddingsmachine die je redt als je steeds je boeken vergeet. Ik stel voor dat we dat in productie nemen!
In de tweede ronde presenteerden leerlingen twee machines die het milieu redden: de Blikhouder, gemaakt van oude blikjes en de Fietswielprullenbak, een afvalbak die oude fietswielen recyclet en er erg artistiek uitzag. Een praktische reddingsmachine die stoelen en banken redt van krassen werd gepresenteerd door een groep meisjes die een oplossing boden voor de krassen die ritsen en knopen op kledingstukken en laarzen veroorzaken. De winnaar van deze ronde was De fornuisheld, een uitvinding die kleuters en peuters redt van de hete pannen op het fornuis.
De winnende reddingsmachines worden tentoongesteld in het Stedelijk Museum.
Leuke presentaties van leerlingen die een belofte voor de komende jaren inhouden!

Na afloop nog even binnengelopen bij het eerste Fifa-toernooi van havo-leerlingen, georganiseerd door de vakgroep lichamelijke opvoeding. Voor de eerste keer werd er gespeeld om de wisselbokaal van het JBC.
Me even verbaasd over de prachtige levensechte beelden en de behendigheid waarmee leerlingen de controllers bedienen.
Me even trots gevoeld op twee groepen enthousiaste docenten, de technators en de sportlui, die het beste uit de leerlingen kunnen halen.

Let's blog.

2011-10-17T22:25:00.000+02:00

Sinds ik de blog gestart ben, krijg ik ontzettend leuke reacties. Vrienden, familie, (oud-)collega's, leerlingen en ouders. Uit alle hoeken komen opmerkingen en aanmoedigingen.
De leukste reacties zijn die uit de onverwachte hoeken. Ineens zijn er toch weer mensen die nooit van bloggen hadden gehoord en nu de weg naar de social media weten te vinden. Het is leuk om te horen dat ook deze mensen enthousiast raken over deze manier van communiceren en schoorvoetend toegeven dat ze 'om zijn'.
Op dit moment is bloggen voor mij een oplossing voor mijn schaarse tijd. Ik ben namelijk heel overmoedig begonnen met gesprekken plannen met alle medewerkers. Binnen drie dagen was mijn agenda volgelopen met afspraken. Er is inmiddels een lange wachtlijst en soms moet ik zelfs afspraken gaan verplaatsen omdat er zaken tussenkomen die geen uitstel kunnen hebben. De blog is een manier om dagelijks een paar woorden te wisselen met iedereen die ik nog wil spreken.
Daarnaast verheug ik me iedere dag weer op de gesprekken met mijn collega's. Na elk gesprek heb ik het gevoel er een nieuwe collega bij te hebben gekregen. Na elk gesprek wordt de groep in de personeelskamer vertrouwder; na elk gesprek krijg ik er een stukje JBC-kennis bij.
Vandaag sprak ik een oud-leerling die zich getransformeerd heeft tot een nieuwe collega. Een plezierig gesprek waarin we oude vertrouwde Theresialyceumgevoelens konden delen en waarin we samen constateerden dat JBC een fijne school is waar we ons thuis voelen!

Leerlingenraad

2011-10-12T23:18:00.000+02:00

Op het eind van de dag zat ik met vijf leerlingen om de tafel; Matthijs, Kenny, Radha, Lisa en Caïne. We hebben een aangenaam gesprek gehad over de nieuw op te richten leerlingenraad. Vijf leerlingen met hart voor de school en voor hun medeleerlingen. Ik heb er veel vertrouwen in dat we voor het einde van het kalenderjaar een leerlingenraad hebben.

De eerste belangrijke taak die ze van me krijgen is het in gang zetten van de LAKS-monitor. Dit is een online landelijke enquête onder leerlingen. Een tevredenheidsonderzoek, waarbij alle leerlingen van het JBC worden uitgenodigd hun mening te geven en verbeterpunten aan te geven. De opbrengst van deze enquête levert samen met een benchmark een schat aan managementinformatie op om de kwaliteit van ons onderwijs te verbeteren.

Het is de bedoeling dat de leerlingenraad alle leerlingen vertegenwoordigt, dus alle klassenlagen en alle drie de afdelingen.

Een nieuwe afspraak is al weer gepland!

'Soms moet het werkelijk stil zijn.'

2011-10-11T21:41:00.000+02:00

Vanochtend kreeg ik van een collega-rector een cadeau dat ik pas vanavond in alle rust uit heb gepakt. Het is een boek. Hoe kan het anders, we waren ooit allebei docente Nederlands.
Het is een boek over onderwijs; een dichtbundel: 'Soms moet het werkelijk stil zijn, onderwijsgedichten 1591-2010'.
Ruiken, bladeren en lezen. Dat zijn de eerste handelingen die ik verricht als ik een nieuw boek in handen heb. Bij het eerste bladeren scan ik de teksten snel en blijven mijn ogen vaak op woorden rusten die eruit springen. Mijn primewoord van nu is 'rector'. Het is dus niet verwonderlijk dat het volgende gedicht van Fetze Pijlman meteen opvalt:

Beginnend leraar

Ik werd benoemd tot uurdocent,
was uren lang aan 't prepareren,
kon wat ik wist nu eindelijk ventileren.
Het rooster, klasseboek en reglement
waren mij echter onbekend;
ik wou mijn idealen praktiseren.
Toen kwam de rector annonceren:
van drie tot vijf vergadering gepland.

Hij opent met een lange reeks berichten:
Collega Derks is onlangs thuis gekomen,
maar kan haar taak voorlopig niet verrichten;
collega Sluis is weer in Santpoort opgenomen.
Zo werd ik in een half uur oud;
ik zweeg voortaan uit zelfbehoud.

Er er staat natuurlijk nog een ander primewoord in. (-:
Na zeven dagen JBC spreek ik de wens uit dat wij hier op school allen onze idealen kunnen blijven praktiseren; dat we onze taak kunnen blijven verrichten en dat we uit zelfbehoud nooit onze mond hoeven te houden. Dat betekent dat we in gesprek moeten blijven met elkaar. Morgen met leerlingen, ik heb er zin in!

Pimp the building..

2011-10-10T20:50:00.000+02:00

Na een lange dag met alleen maar weer gesprekken over onderwijs, roosters, inspectie, lesuitval, personeel, ouderbijdrage, etc… is het er eindelijk van gekomen om een uitgebreide wandeling door het gebouw te maken. Miny Reefman, facilitair manager a.i., heeft me het hele gebouw laten zien.

Eerlijk gezegd ben ik nogal geschrokken van wat ik zag. Ik houd me maar even voor dat het te maken heeft met het late tijdstip. De leerlingen waren vrijwel allemaal al naar huis, en een schoolgebouw ziet er toch heel anders uit als er zich geen leerlingen in bevinden. Ik heb met Miny nog lang na zitten praten. Hoe kunnen we het gebouw zo ‘pimpen’ dat het een aangename omgeving wordt voor leerlingen en personeel? De lokalen zijn, hoewel veelal fris geverfd, toch vrij kleurloos en kaal. Er zou in ieder geval meer werk van leerlingen aan de muren mogen komen. Al verschillende keren heb ik gehoord van collega’s dat we een school zijn met veel cultuur; ik zou dat heel graag in het gebouw, aan de muren terug zien.

Er zijn vast veel leerlingen die ook wel wat aan te merken hebben op het gebouw. Wie komt er met ideeën, suggesties, opmerkingen? Ik beloof je dat ik alle serieuze reacties ook echt serieus neem, zeker als ze betaalbaar zijn.

Je mag hier reageren, maar je mag me natuurlijk ook mailen!

‘Bossche scene’

2011-10-07T21:48:00.000+02:00

Mijn eerste week zit erop. De laatste dag stond voornamelijk in het teken van kennismaken met ‘de Bossche scene’, althans voor een deel.

Vanmorgen heb ik een bezoek gebracht aan Rodenborch College en uitgebreid gesproken met de rector. Dat die klik er was, wist ik al uit een eerder contact, en als echte collega’s kan dat alleen maar beter worden.

Vanmiddag om half drie op weg gegaan naar het Sint Janslyceum. Kennisgemaakt met de rector en een rondleiding door de school gehad.

Twee aangename gesprekken die me ook bij de ‘conculega’s ‘ welkom doen voelen.

Morgen ga ik als reünist naar het Theresialyceum. In het begin van deze week vond ik dat nog heel vreemd, nu voel ik me al veel meer een Jeroen Bosch’er. Zou dat echt zo snel kunnen gaan?

Het wordt vanzelf weer avond....

2011-10-05T22:42:00.001+02:00

...las ik vandaag in weer een felicitatie met mijn benoeming. Dit keer van een collega in de omgeving. Inderdaad, het wordt vanzelf weer avond. De ene 'Feierabend' komt echter vroeger dan de andere.
Gisterenavond heb ik kennisgemaakt met de MR-leden die niet bij mijn benoeming betrokken waren. De eerste MR-vergadering die ik bijwoonde stond in het teken van kennismaking en het delen van zorg. Ik heb van de gelegenheid gebruik gemaakt en de leerlinggeleding uitgenodigd voor een gesprek volgende week. We moeten nodig praten over een leerlingenraad en de Laksmonitor. Na afloop van de vergadering meteen maar door naar het lokaal waar de oudervereniging bij elkaar zat voor de algemene ledenvergadering. Weer veel handjes schudden, me voorstellen, vragen beantwoorden. Het JBC kan zich verheugen in een grote groep betrokken mensen.
@Josje: het was gisterenavond te laat geworden om nog een blog te schrijven, soms ben ik ook nog echtgenote en moeder.
Vandaag heb ik weer veel gesprekken gevoerd. Een korte rondleiding door de locatie Hervensebaan gekregen en vanavond ben ik samen met de voorzitter van de Raad van Bestuur, Eugene Bernard en met de afdelingsleider havo, Fred Blans, in gesprek gegaan met de Ouderraad. Een constructief en opbouwend gesprek waarin we hebben uitgelegd hoe we de komende tijd te werk zullen gaan. We hebben de domeinen benoemd waarin we verbetering noodzakelijk achten. We hebben de subdomeinen benoemd die we urgent vinden. Die subdomeinen gaan proceseigenaren krijgen die een plan van aanpak gaan maken.
Het was fijn om te horen dat de Ouderraad unaniem zijn vertrouwen uitsprak.

De eerste werkdag

2011-10-03T21:20:00.000+02:00

Op een eerste dag doe je zo veel indrukken op dat het goed is om later op de dag even te reflecteren. De eerste bijeenkomst was met de architect van het nieuwe Technasium. Hij heeft me zijn ontwerp laten zien en uitleg gegeven over de verschillende ruimtes. Samen hebben we kort het proces even doorgesproken. In de herfstvakantie worden de sloopwerkzaamheden verricht en daarna begint de metamorfose. Voor de open dag in januari hebben we een prachtig fysiek Technasium op trots op te zijn! Een uniek concept in ’s-Hertogenbosch e.o. waar we ons goed mee kunnen profileren.

Daarna de eerste schoolleidingvergadering. De week doornemen, wat zijn de hot items, een deel van mijn vragen beantwoord zien te krijgen. Ik krijg zo veel informatie te verwerken dat het me even duizelt. Ik heb er wel vertrouwen in dat het allemaal goed komt, er zit veel knowhow in de schoolleiding. Deze eerste vergadering moesten we vroeg afbreken, want om 15u00 had ik een afspraak bij de Raad van Bestuur, OMO in Tilburg.

Als ik na mijn avondwandeling mijn computer aanzet, constateer ik dat mijn agenda al langzaam vol loopt. Mail lezen, mail beantwoorden. De dag van morgen voorbereiden. Morgen moet ik echt momenten gaan blokken, want ik wil zo graag ook de klassen in! Emma (5havo) heeft natuurlijk helemaal gelijk; ik heb nog iets goed te maken.

Wat van binnen gloeit, straalt naar buiten.

2011-10-02T16:51:00.000+02:00

De misschien wel laatste zomerse dag van 2011 was uitermate geschikt om in de tuin te gaan zitten lezen. Deel drie van 1q84 (Haruki Murakami, een aanrader!) moest maar even wachten, want ik wilde me inlezen in mijn school.

Een grote ordner met de Gele Gazet van het afgelopen schooljaar heeft me bijna de hele dag beziggehouden. Ik las over JBOS (wat een geweldig initiatief!) over het Suikerfeestbijeenkomst, technasium, uitlokdag, wiskundetoernooi, Berlijnreis, literaire thema-avond, practica verzorgd door de Wageningen Universiteit, workshop animatie, workshop paperdress, muziek en presentatieconcours, Model European Parliament, International Student Leadership, culturele avonden, musical Chicago, basketbaltoernooi, Bèta excellent programma…. en dan ben ik nog lang niet compleet met het opsommen van alle activiteiten van het afgelopen schooljaar.

Ik las artikelen van diverse collega’s over taalgeweten, identiteit, kwaliteit en resultaat, sociale media en gsm-gebruik. Uit alle artikelen spreekt een betrokkenheid bij de school en de leerlingen.

"Wat van binnen gloeit, straalt naar buiten." Ik weet niet wiens woorden het waren, maar ze zijn zeker van toepassing. Het JBC gloeit van binnen. Ik heb zin in morgen!

De aftrap

2011-10-01T08:53:00.000+02:00

Vandaag, 1 oktober, start de Nationale Onderwijsweek, er kan geen mooier moment zijn om een nieuwe stap in je carrière te maken: een mooie dag om te starten als rector op het Jeroen Bosch College.
Voor me ligt de Nationale Onderwijskrant, op de voorpagina wordt minister Van Bijsterveldt geciteerd: "Tegenover de bezuinigingen op onderwijs staan gerichte investeringen van vergelijkbare omvang om de kwaliteit van het onderwijs te verbeteren. Het is een uitdaging om nu in of voor het onderwijs te werken." Werken in het onderwijs is voor mij altijd een uitdaging geweest, maar de woorden van Van Bijsterveldt hebben op dit moment toch een iets andere betekenis. Bezuinigingen. Kwaliteit. Er is werk aan de winkel....
Vandaag valt er een brief in de brievenbus van 'mijn nieuwe ouders' waarin ik me voorstel als de nieuwe rector en het voornemen meld om via deze blog mijn belevenissen te beschrijven. Ik ben een groot voorstander van de nieuwe (sociale) media die de mogelijkheid bieden om elkaar op een snelle, efficiënte manier op de hoogte te brengen en te houden. Bovendien geloof ik in de kracht van een open communicatie met leerlingen en ouders. Deze blog is een van de middelen die ik daarvoor wil inzetten. Ik nodig iedereen dan ook van harte uit om te reageren.